Wednesday, 23 July 2014

And these moms!

Mummy-1. She picks up all and sundry objects from the floor. And puts in her mouth immediately.
Mummy-2. And this one, he pulls loose wires, puts slippers into his mouth. If we say no to anything, he would do be pleased to do exactly that.
 Mummy-1. But she will tightly close her lips whenever I try to feed her. If I still succeed to put some food into her mouth she will spit it out anyway.
Mummy-2. He finds pleasure in pulling down anything kept on dining table, dressing table and the like. Mummy-1. Yes, they keep us on our toes as they always stand literally on their toes to pull down things and we have to be ready to stop any possible mishaps happening.
Mummy-2. Picks up tiny objects such as food particles or even insects and put them to his mouth.
Mummy-1. Those objects will not be visible to us at all while we clean the floor.
Mummy-2. And after doing all mischief they will turn to us and smile innocently.
Mummy-1. Indeed it will be such a wholehearted laugh that you can’t help joining it.
Mummy-2. Perhaps all of them get a training while in their mothers’ womb.

Baby-1. My mom keeps saying no, no always.
Baby-2. That’s right. It’s always don’t do this, don’t do that.
Baby-1. Don’t pull the wire. Don’t put the socks in your mouth.
Baby-2. And they will force some tasteless stuff into the mouth and insist that we swallow it.
Baby-1. With great effort one reaches a table on all four, gets up and stands on one’s toes and rises to the maximum possible and gets hold of one bottle. And ho, mom or dad would run from nowhere to stop us from putting it on the floor.

.Baby2. I think they undergo some training for such behavior as soon as we are conceived.

Sunday, 13 July 2014

அம்மாக்களும் குழந்தைகளும்

அம்மா-1.  எதை எடுக்கக் கூடாதோ அதைத் தான் எடுப்பாள்.
                 வாயில் வைக்காதே என்றால் கேட்க மாட்டாள்.

அம்மா-2.  ஒயரைப் பிடித்து இழுப்பான்.
              செருப்பை வாயில் வைப்பான்.

 அம்மா-1.  ஆனால் ஆகாரம் கொடுத்தால் வாயே திறக்க 
          மாட்டாள்.  மீறித்  திணித்தால் துப்புவாள்.  

அம்மா-2  மேஜை மேல் ஒரு சாமான் வைக்க முடியாது.
              இழுத்துப் போட்டு விடுவான்.

அம்மா-1.  எது செய்யக் கூடாதோ தைச்  செய்து  விட்டு
                       நம்மைப்  பார்த்து  ஒரு சிரிப்பு. கோபிக்கவும் மனம் வராது.

அம்மா-2.  இவனிடமும் அதே கதை தான். வயிற்றில் இருக்கும் போதே டிரைனிங் எடுத்துக்
                      கொண்டு வருவார்களோ என்னவோ.

குழந்தை--1. எதைத் தொட்டாலும் இதைத் தொடாதே அதை எடுக்காதே, வாயில் வைக்காதே                         என்பாள் அம்மா
குழந்தை--2. ஒயரை இழுக்காதே, செருப்பைக் கடிக்காதே இது அப்பா.
குழந்தை--1. கஷ்டப் பட்டு எம்பி கால் விரல்களால் நின்று கொண்டு கை நீட்டி  மேஜை மேல்                       இருக்கும் அப்பாவின் மொபைலை எடுத்து விட்டோம் என்று வெற்றிச் சிரிப்பு                          சிரிக்கும் போது எங்கிருந்தோ ஓடி வந்து அதைப் பிடுங்கி விடுவார் அப்பா.
குழந்தை--2. அவர்கள் சாப்பிடு சாப்பிடு என்று வாயில் திணிக்கிற ஆகாரத்தில் டேஸ்டே
குழந்தை--1. பெரியவர்கள் எல்லோருமே இப்படித்தான். நாம் வயிற்றில் இருக்கும் போதே                    ட்ரைனிங் எடுக்கத் தொடங்கி விடுவார்கள் போல.